Tsjechië  Schotland Yorkshire Nagold

 

 

 

Loch Ruard.

 

 

Het zal denk ik twee jaar geleden zijn geweest, dat Hans, een vismaat van mij, tegen mij zei dat er een Loch Ruard bestond. Ik zal hem wel wat schaapachtig hebben aangekeken, want hij verzekerde mij dat hij geen grapje maakte en uiteindelijk geloofde ik hem wel. Thuisgekomen heb ik meteen het boek van Bruce Sandison uit de kast gepakt en opgezocht waar dat Loch dan wel niet was. Het bleek in Caithness te liggen en Bruce zei oa:

“Remote and lovely. An outstanding place to fish. The walk is an easy thirty minutes.”

Het klonk allemaal heel leuk, maar Caithness is een heel eind van huis, want dat ligt helemaal in noordoost Schotland.

Toch was ik er van overtuigd dat ik er eens zou vissen.

 

Afgelopen week ben ik er geweest met mijn oudste zoon. We gingen met de boot over van IJmuiden naar Newcastle en daarna zijn we door Schotland naar het noordoosten gereden nog voorbij Inverness. Het was meer dan 600 km rijden en het meeste ging over tweebaanswegen.

We hadden een caravan gehuurd aan de oever van Loch Watten. Dat scheen één van de beste meren van Caithness te zijn. Op zondag mochten we niet vissen op Loch Watten, maar wel op Loch Toftingall. We kregen van de mevrouw van de camping de sleutel van het hek van Loch Toftingall. Dit meer ligt temidden van een bos. Niet erg Schots maar wij vonden het wel een mooie omgeving. We hebben wat forellen gevangen, maar ze waren niet groot.

Op maandag hebben we in Loch Marle en Loch Sarclet gevist. We konden vergunningen kopen bij een mevrouw die in een groot prachtig witgeschilderd huis woont. De man bij garage/bezinestation in Thrumster wees ons de weg.

Op dinsdag hebben we gevist in Loch Cherigal and Loch Meadie. We konden de vergunning kopen bij mister P. Sinclair at the Strathmore Lodge in Westerdale. We moesten voor Loch Cherigal een half uur lopen door de hei en de graspollen en daarna voor Loch Meady nog een keer een half uur. Gelukkig had mijn zoon een GPS zodat we niet zijn verdwaald. Hij ving een mooie vis op Cherigal: een forel van 43 cm.

Woensdag was het dan zover: op naar Loch Ruard. Dinsdags had ik Ian Black, de keeper van Loch Ruard, gebeld. We zouden hem ontmoeten aan de oever van het meer, want hij moest iets repareren aan de boot. Toen we op weg gingen regende het en het zou doorgaan tot ongeveer 4 uur. Het eerste stuk ging over een weggetje, wat bestond uit twee karrensporen. We zagen ook nog twee herten en er vlogen twee korhoenders uit de hei op. Dat was leuk, want ze maakten ook nog geluid en dat had ik de vorige dag ook al gehoord maar toen kon ik het niet thuisbrengen. In mijn rugzak zat de 7 foot #5 splitcane hengel die speciaal voor mij is gemaakt door Joost Stolk. De easy walk van dertig minuten was in werkelijkheid een behoorlijk vermoeiende wandeling van een uur. Eerst nog wel over het karrenspoor maar het laatste half uur langs het beekje dat uit Loch Ruard stroomt.

Bij het water gekomen dronken we eerst nog een bak koffie en daarna maakten we de hengels in orde. Ik bond een Black Pennel en een Claret Hopper aan mijn leader. De eerste worp was meteen een forelletje. Op de Claret Hopper. Later heb ik de Black Pennel verruild voor een Zulu en daar heb ik toen ook nog wel een paar forellen mee gevangen.

Om ongeveer 12.00 uur ontmoetten we Ian Black in de vishut. We hebben wat gekletst en we hebben hem betaald. Hij zou de vishut open laten zodat we daar onze rugzakken in konden zetten. We konden zo ook ons brood even droog opeten, want het regende nog altijd soms wat harder en soms wat zachter.

Ik ving die dag 17 forellen, sommige rond de 30 cm maar de meeste waren rond de 20 cm. They take the fly with bright and spirit, zou Bruce zeggen. Om 5 uur hadden we het wel gezien en gingen we op weg terug naar de auto. De beide beken die we op de heenweg makkelijk over hadden kunnen steken waren nu behoorlijk gezwollen. Voor de laatste moest mijn zoon zelfs zijn waadpak weer aantrekken.

Het was een mooie dag ondanks de regen.

De volgende dag gingen we eerst naar de Pulteney distillery. We kregen een rondleiding door de fabriek en we hebben ook nog een fles whisky gekocht. Ik vond het erg leuk. Daarna hebben we nog een middag gevist op Loch Stemster.

De laatste dag visten we uit een boot op Loch Watten. We hadden dat beiden nog nooit gedaan. Toch vingen we zo nu en dan een aardige forel. De voorlaatste drift ving ik een forel van 40 cm en mijn zoon één van 38cm. Dat was een leuke afsluiting.

We hebben een mooie week gehad in Schotland met dank aan Lesley Crawford voor de waardevolle adviezen die zij ons heeft gegeven in haar boek: Fishing for wild Trout in Scottish Lochs.